Et nemo nimium beatus est;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sin autem ad animum, falsum est, quod negas animi ullum esse gaudium, quod non referatur ad corpus. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Immo videri fortasse. Duo Reges: constructio interrete. Si enim ad populum me vocas, eum. Cuius tanta tormenta sunt, ut in iis beata vita, si modo dolor summum malum est, esse non possit. Quod autem in homine praestantissimum atque optimum est, id deseruit. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Ratio quidem vestra sic cogit. Atque omnia quidem scire, cuiuscumque modi sint, cupere curiosorum, duci vero maiorum rerum contemplatione ad cupiditatem scientiae summorum virorum est putandum.

Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt.

Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. Si longus, levis. Comprehensum, quod cognitum non habet?

Illa enim, quae sunt a nobis bona corporis numerata, complent ea quidem beatissimam vitam, sed ita, ut sine illis possit beata vita existere.

Pauca mutat vel plura sane; Potius inflammat, ut coercendi magis quam dedocendi esse videantur. Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Incommoda autem et commoda-ita enim estmata et dustmata appello-communia esse voluerunt, paria noluerunt.

Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Praeclare Laelius, et recte sofñw, illudque vere: O Publi, o gurges, Galloni! es homo miser, inquit. In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum. Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Sed isti ipsi, qui voluptate et dolore omnia metiuntur, nonne clamant sapienti plus semper adesse quod velit quam quod nolit? Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Illorum vero ista ipsa quam exilia de virtutis vi! Quam tantam volunt esse, ut beatum per se efficere possit. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;

Si autem id non concedatur, non continuo vita beata tollitur.

Aliam vero vim voluptatis esse, aliam nihil dolendi, nisi valde pertinax fueris, concedas necesse est. Quippe: habes enim a rhetoribus; Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur. Summus dolor plures dies manere non potest? Sine ea igitur iucunde negat posse se vivere? Verum esto: verbum ipsum voluptatis non habet dignitatem, nec nos fortasse intellegimus. Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum?

-delector enim, quamquam te non possum, ut ais, corrumpere, delector, inquam, et familia vestra et nomine. Sit ista in Graecorum levitate perversitas, qui maledictis insectantur eos, a quibus de veritate dissentiunt. Cur ad reliquos Pythagoreos, Echecratem, Timaeum, Arionem, Locros, ut, cum Socratem expressisset, adiungeret Pythagoreorum disciplinam eaque, quae Socrates repudiabat, addisceret? Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Quid, si reviviscant Platonis illi et deinceps qui eorum auditores fuerunt, et tecum ita loquantur? Ac tamen hic mallet non dolere. Nihil est enim, de quo minus dubitari possit, quam et honesta expetenda per se et eodem modo turpia per se esse fugienda. Hoc Hieronymus summum bonum esse dixit. His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. Respondebo me non quaerere, inquam, hoc tempore quid virtus efficere possit, sed quid constanter dicatur, quid ipsum a se dissentiat.

  • Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio.
  • Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis.
  • An quod ita callida est, ut optime possit architectari voluptates?
  • Et non ex maxima parte de tota iudicabis?

Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Erat enim Polemonis. Equidem, sed audistine modo de Carneade? Facile pateremur, qui etiam nunc agendi aliquid discendique causa prope contra naturam vígillas suscipere soleamus. Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Cum autem venissemus in Academiae non sine causa nobilitata spatia, solitudo erat ea, quam volueramus. Nec mihi illud dixeris: Haec enim ipsa mihi sunt voluptati, et erant illa Torquatis. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Cur ipse Pythagoras et Aegyptum lustravit et Persarum magos adiit?

Prave, nequiter, turpiter cenabat; Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P. Sed emolumenta communia esse dicuntur, recte autem facta et peccata non habentur communia. Sed quamvis comis in amicis tuendis fuerit, tamen, si haec vera sunt-nihil enim affirmo-, non satis acutus fuit. Nam quicquid quaeritur, id habet aut generis ipsius sine personis temporibusque aut his adiunctis facti aut iuris aut nominis controversiam. Quibus autem in rebus tanta obscuratio non fit, fieri tamen potest, ut id ipsum, quod interest, non sit magnum. Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur.

Scroll to Top